Strategie obronne roślin pomidorów (Lycopersicon esculentum Mill.) wobec przędziorka szklarniowca (Tetranychus cinnabarinus Boisduval, Acari: Tetranychidae)
Abstrakt:
Oceny

Nikt jeszcze nie ocenił tego dokumentu.

Zaloguj się, żeby ocenić.

Celem pracy było określenie strategii obronnych pomidorów szklarniowych (Lycopersicon esculentum Mill.) wobec przędziorka szklarniowca (Tetranychus cinnabarinus Boisduval), jednego z ważnych szkodników tej uprawy. Badano: 1) które z mechanizmów odporności konstytutywnej na szkodniki funkcjonują u roślin pomidorów; 2) czy od poziomu konstytutywnej odporności zależy nasilenie reakcji indukowanych żerowaniem przędziorka szklarniowca; 3) czy zmiany indukowane w miejscu żerowania (lokalne) wywołują skutki w miejscu oddalonym od zaatakowanego (zmiany systemiczne). Wykazano zróżnicowaną odporność na przędziorka szklarniowca testowanych odmian wynikającą z różnej aktywności i wzajemnych proporcji 3 mechanizmów odporności: braku akceptacji, antybiozy i tolerancji. Uwarunkowaniem dobrej akceptacji roślin odmian Romatos i słabej roślin odmian Słonka, były bardziej cechy biochemiczne niż anatomiczno-morfologiczne. Rośliny odmian Słonka wyposażone w skuteczniejsze mechanizmy odporności konstytutywnej, w odpowiedzi na żerowanie roztoczy sprawniej też formowały reakcje lokalne (antybioza indukowana). Stwierdzono, że u pomidorów odmiany Słonka obrona wywołana żerowaniem T. cinnabarinus była wynikiem wielokierunkowych zmian zarówno w metabolizmie podstawowym (cukry redukujące, białka rozpuszczalne, aminokwasy) jak i wtórnym (kwasy fenolowe, ligniny, ?tomatyna, ?karoten), zmian w aktywności liazy fenyloalaniny, ?-glukozydazy oraz w aktywności enzymów z klasy oksydoreduktaz, a także w zawartości fitohormonów (etylen, ABA). Odnotowano, że żerowanie T. cinnabarinus na roślinach pomidorów o różnym poziomie odporności konstytutywnej skutkowało nie tylko zróżnicowanym nasileniem reakcji lokalnych, ale i systemicznych. Silniejsze reakcje systemiczne wykazano u roślin odmian Słonka, lepiej niż rośliny odmian Romatos, wyposażonych w mechanizmy odporności konstytutywnej i lokalnie indukowanej. Dowiedziono, że pokarm pobierany przez przędziorki z roślin odmian Słonka negatywnie wpływał na potencjał biotyczny tych roztoczy, co skutkowało małym zagęszczeniem populacji szkodnika. Tolerancja odmian pomidorów, których stopień uszkodzenia oscylował w pobliżu wartości MLDI=2,5 przejawiała się nie zmienionym ilościowo i jakościowo plonem.
Cookie:
W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Zamknij