Ocena zawartości kalprotektyny w kale jako markera stanu zapalnego w nieswoistych zapaleniach jelit u dzieci
Abstract:
Evaluations

Nobody evaluated this document yet.

Login to evaluate.

Wśród chorych na nieswoiste zapalenia jelit dzieci stanowią ok. 15-20%. Wciąż trwają poszukiwania idealnego markera, którego oznaczenie pozwoliłby w tej licznej grupie pacjentów postawić rozpoznanie choroby, określić jej aktywność, monitorować przebieg leczenia i przewidzieć nawrót, a jednocześnie byłoby badaniem prostym, tanim i nieinwazyjnym. Jeden z peptydów bakteriobójczych - kalprotektyna, której zawartość w kale jest zależna od ilości migrujących do światła jelita granulocytów, jest w tych chorobach obiecującym markerem nasilenia stanu zapalnego. Cel pracy: ocena przydatności zastosowania pomiaru stężenia kalprotektyny w kale u dzieci chorych na nieswoiste zapalenie jelit, jako wykładnika nasilenia stanu zapalnego. Analizą objęto 115 pacjentów: 32 z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego (wzjg), 44 z chorobą Leśniowskiego-Crohna (ch L-C), 9 niespełniających obecnie kryteriów rozpoznania nieswoistego zapalenia jelit, pozostających w obserwacji z powodu krwawienia z dolnego odcinka przewodu pokarmowego oraz 30 stanowiących grupę kontrolną. U wszystkich pacjentów oznaczono stężenie kalprotektyny w próbce kału przy użyciu CALPRO Calprotectin ELISA Test (ALP) oraz wykładniki stanu zapalnego: odczyn opadania krwinek czerwonych (OB.), białko CRP (CRP), stężenie seromukoidu (ser.), liczbę leukocytów (L), liczbę płytek krwi (Tr) i wartość hemoglobiny (Hb) w morfologii krwi obwodowej. Stężenie kalprotektyny w kale pacjentów z nieswoistymi zapaleniami jelit przekraczało zakres normy I (> 50 mg/kg) u wszystkich pacjentów z umiarkowanym i ciężkim rzutem choroby oraz u większości chorych z łagodnym rzutem choroby lub w remisji. Nie przekraczało natomiast normy u żadnego dziecka z grupy kontrolnej. U pacjentów z nieswoistymi zapaleniami jelit, przekraczające normę stężenie kalprotektyny w kale wykazywało związek z podwyższonymi wartościami wykładników stanu zapalnego w surowicy oraz obniżeniem stężenia hemoglobiny. Odsetek nieprawidłowych wyników badań laboratoryjnych był większy u pacjentów z nzj i z przekraczającym normę stężeniem kalprotektyny w kale, niż ogółem u pacjentów z nzj. Wnioski: 1. Przekraczające zakres normy stężenie kalprotektyny w kale stwierdzano u większości (85,9%) pacjentów z nieswoistymi zapaleniami jelit, natomiast u żadnego badanego z grupy kontrolnej, 2. Odsetek pacjentów z podwyższonym stężeniem kalprotektyny w kale wzrastał wraz z nasileniem aktywności choroby zapalnej jelit, 3. Stężenie kalprotektyny w kale było wyższe u pacjentów z umiarkowanym i ciężkim rzutem choroby w porównaniu do tych z rzutem łagodnym lub pozostających w remisji, 4. Wzrost stężenia kalprotektyny wykazywał związek ze wzrostem wykładników zapalnych w surowicy oraz obniżaniem się stężenia hemoglobiny u pacjentów z nieswoistymi zapaleniami jelit, 5. Pomiar kalprotektyny w kale może służyć jako nieinwazyjna metoda oceny aktywności nieswoistego zapalenia jelit.
Cookie:
The our website use cookies to provide you with top-quality services, which are personalised to individual needs. Using the website without changing the setting of cookies is that they will be stored on your end device. You can at any time make changes to the settings for cookies. Close