Ocena zawartości kalprotektyny w kale jako markera stanu zapalnego w nieswoistych zapaleniach jelit u dzieci
Abstrakt:
Oceny

Nikt jeszcze nie ocenił tego dokumentu.

Zaloguj się, żeby ocenić.

Wśród chorych na nieswoiste zapalenia jelit dzieci stanowią ok. 15-20%. Wciąż trwają poszukiwania idealnego markera, którego oznaczenie pozwoliłby w tej licznej grupie pacjentów postawić rozpoznanie choroby, określić jej aktywność, monitorować przebieg leczenia i przewidzieć nawrót, a jednocześnie byłoby badaniem prostym, tanim i nieinwazyjnym. Jeden z peptydów bakteriobójczych - kalprotektyna, której zawartość w kale jest zależna od ilości migrujących do światła jelita granulocytów, jest w tych chorobach obiecującym markerem nasilenia stanu zapalnego. Cel pracy: ocena przydatności zastosowania pomiaru stężenia kalprotektyny w kale u dzieci chorych na nieswoiste zapalenie jelit, jako wykładnika nasilenia stanu zapalnego. Analizą objęto 115 pacjentów: 32 z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego (wzjg), 44 z chorobą Leśniowskiego-Crohna (ch L-C), 9 niespełniających obecnie kryteriów rozpoznania nieswoistego zapalenia jelit, pozostających w obserwacji z powodu krwawienia z dolnego odcinka przewodu pokarmowego oraz 30 stanowiących grupę kontrolną. U wszystkich pacjentów oznaczono stężenie kalprotektyny w próbce kału przy użyciu CALPRO Calprotectin ELISA Test (ALP) oraz wykładniki stanu zapalnego: odczyn opadania krwinek czerwonych (OB.), białko CRP (CRP), stężenie seromukoidu (ser.), liczbę leukocytów (L), liczbę płytek krwi (Tr) i wartość hemoglobiny (Hb) w morfologii krwi obwodowej. Stężenie kalprotektyny w kale pacjentów z nieswoistymi zapaleniami jelit przekraczało zakres normy I (> 50 mg/kg) u wszystkich pacjentów z umiarkowanym i ciężkim rzutem choroby oraz u większości chorych z łagodnym rzutem choroby lub w remisji. Nie przekraczało natomiast normy u żadnego dziecka z grupy kontrolnej. U pacjentów z nieswoistymi zapaleniami jelit, przekraczające normę stężenie kalprotektyny w kale wykazywało związek z podwyższonymi wartościami wykładników stanu zapalnego w surowicy oraz obniżeniem stężenia hemoglobiny. Odsetek nieprawidłowych wyników badań laboratoryjnych był większy u pacjentów z nzj i z przekraczającym normę stężeniem kalprotektyny w kale, niż ogółem u pacjentów z nzj. Wnioski: 1. Przekraczające zakres normy stężenie kalprotektyny w kale stwierdzano u większości (85,9%) pacjentów z nieswoistymi zapaleniami jelit, natomiast u żadnego badanego z grupy kontrolnej, 2. Odsetek pacjentów z podwyższonym stężeniem kalprotektyny w kale wzrastał wraz z nasileniem aktywności choroby zapalnej jelit, 3. Stężenie kalprotektyny w kale było wyższe u pacjentów z umiarkowanym i ciężkim rzutem choroby w porównaniu do tych z rzutem łagodnym lub pozostających w remisji, 4. Wzrost stężenia kalprotektyny wykazywał związek ze wzrostem wykładników zapalnych w surowicy oraz obniżaniem się stężenia hemoglobiny u pacjentów z nieswoistymi zapaleniami jelit, 5. Pomiar kalprotektyny w kale może służyć jako nieinwazyjna metoda oceny aktywności nieswoistego zapalenia jelit.
Cookie:
W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Zamknij