Poezja Zbigniewa Bieńkowskiego
Abstract:
Evaluations

Nobody evaluated this document yet.

Login to evaluate.

Rozprawa doktorska Pawła Sarny przedstawia główne problemy twórczości poetyckiej Zbigniewa Bieńkowskiego, jednego z założycieli dwudziestowiecznej poezji lingwistycznej, a także eseisty, krytyka literackiego i tłumacza. Przekonanie o ważnej roli artysty w społeczeństwie oraz przeświadczenie, że poezja powinna nieustannie wkraczać w dziedzinę „niepoezji", czyli skupiać się na nieopisanych jeszcze problemach własnej epoki, przejął autor Sprawy wyobraźni z doświadczeń Awangardy Krakowskiej. Jednak jego poglądy estetyczne mają także odniesienie w tradycji dalszej. Bieńkowski odwołuje się do modernistycznych koncepcji świata i człowieka. Podobnie jak poeci Młodej Polski, próbując opisać ontyczną strukturę człowieka, posługuje się takimi pojęciami jak „duch" oraz „dusza". Związki między Bieńkowskim a Przybosiem oraz - wspólnym prekursorem obu pisarzy - Leśmianem są analizowane jako najważniejsze relacje międzytekstowe.
Cookie:
The our website use cookies to provide you with top-quality services, which are personalised to individual needs. Using the website without changing the setting of cookies is that they will be stored on your end device. You can at any time make changes to the settings for cookies. Close